Het begint weer te kriebelen

We gaan langzamerhand weer aan de slag met de moestuin. Na enig denkwerk is ons tuinplan klaar. Best nog wel even een klusje: wat gaan we planten en wanneer en dan ook nog rekening houden met de rotatie van plantensoorten. Maar het is gelukt en ook is bekend wat Gert Jan voor de winkel van Hof van Twello wil hebben: bonen!

Op de foto ons plotje op deze bleke winterdag. Je kunt mooi zien dat ik bezig ben om op de bedden compost op te brengen. Straks wat mest erbij, een beetje door elkaar harken en klaar. Spitten hoeft dan niet meer en dat is beter voor de bodemstructuur. Allemaal van Gert Jan geleerd die trouwens binnenkort weer gaat starten met zijn cursus Modern Moestuinieren: zie de website Hof van Twello.

Bovenstaande foto heb ik vandaag ook op de Hof gemaakt: het zijn de hangmatten van het Blotevoetenpad. Het heeft iets vrolijks toch? En het doet me op een of andere manier aan Italië denken.

Pastinaak!

In een moestuin boek las ik dat je altijd iets moet planten wat je niet kent. Dat vind ik een prima idee en onze onbekende groente in dit eerste jaar was pastinaak. Gewoon als zaadjes in de grond en groeien maar. Nou, onze pastinaak deed het vanaf het begin prima: regelmatig uitgedund en nu kunnen we oogsten! Hieronder zie je de eerste lading.

Oké, we hebben pastinaak maar wat nu? Tijdens onze vakantie in Engeland hebben we in een National Trust shop het boek The allotment gardener's cookbook gekocht. En ja hoor: daar staan diverse recepten met pastinaak (parsnips in het Engels) in. Misschien dat het in Engeland een wat minder vergeten groente is.

We zijn gegaan voor het recept van pastinaaksoep: "a fragant, warming wintersoup with subtle spicing, yoghurt creaminess and a sweet undertone of apple". Klinkt goed toch en het was ook lekker. Het is wel machtig spul: 1 kop is meer dan genoeg. Ik ga niet het hele recept opschrijven: als je je pastinaaksoep even googled kom je er plenty tegen. Ik kan het je aanraden het eens te proberen.